Τα εφημερόπτερα

Οι περιπέτειές μου ειναι τοσες πολλες και ενδιαφερουσες που πραγματικα θα επρεπε να συντηρω πανω απο εφτα μπλογκ για να σου τις εξιστορησω.

Τι να πρωτογραψω?
Για τοτε που ημανε ρουμανος και ταξιδευα στις ροδες των αεροπλανων?
Ξεχνιουνται οι στιγμες που ο πιλοτος (ο καριολης) ανοιγε τις ροδες για να προσγειωσει το αεροπλανο κι εγω επεφτα στο κενο απογοητευμενος?
Θυμαμαι μαλιστα ενα συγκεκριμενο ταξιδι που κατεληξα (εχοντας τρομερη υποθερμια) στον κρατηρα γνωστου ηφαιστειου σε γνωστο νησι γνωστου πελάγους.
Το σοκ ηταν απεριγραπτο.
Διοτι δεν εφτανε το γεγονος οτι προσγειωθηκα στο συγκεκριμενο σημειο (ενω υπηρχε ολοκληρο πελαο γυρω γυρω), οοοοχι, δεν εφτανε αυτο αλλά ετυχα και σε εποχη που το γαμωηφαιστειο ητο ενεργο! δηλαδη, αν ειναι να γαμηθει τοσυμπα, θα γαμηθει ολ δε γουέι που λενε.

Βεβαια δεν εμεινα και με σταυρωμενα τα χερια, ετσι?
Σκωτσεζικο ντους εσεις λεω? Σκωτσεζικο ΝΤΟΥ εγω.
Θα σας γαμησω ολους με την καρο φουστιτσα μου.
Βγαινω με υπερπροσπαθεια απ τον κρατηρα και κολυμπω ισα με την ακτη απεναντι, μια πιντα μπυρα δρομος.
Στηνω τη σκηνη και περιμενω να παει 2010.
Ομως, θες η κοπωση του ταξιδιου? θες τα νεύρα μου που ειχαν γινει μακαρονια? θες η ντάγκλα του ζυθου σε συνδυασμο με τον ηλιο?
Παντως ξυπνητηρι δεν ακουσα.

Ηταν οι αθωες αγοριστικες φωνες ενος τραβεστι που με ξυπνησαν.
Κοιτω και την βλεπω να μιλαει στο κινητο φορωντας ενα φορεματακι με αβυζαλεο ντεκολτε.
Απο την εμπυρια μου καταλαβα οτι το θεμα συζητησης ηταν καθαρα σεξουαλικου χαρακτηρος.
Συγκεχυμενα, κατι πηρε τ αυτι μου για το υπερμεγεθες οργανο της το οποιο ειχε προξενησει ανεπανορθωτη ζημια στον εραστη της και ετσι συμπερανα ασφαλως οτι μιλουσε με το έντερόν της ημισυ.

Εξκιουζ μι της λεω με τα λιγοστα μου σκωτσεζικα (μην ξεχνας οτι ημανε ρουμανος).
Αυτη συνεχισε να ομιλει με τον (την?) συνομιλητη της σαν να μην τρεχει τιποτα.
Σαν να μην υπηρχα και σαν να μην ειχα φωνη.
Σαν να μην μιλησα ποτέ, σαν να μην αιωρουντο οι λεξεις ξεγλιστρωντας απ τα διψασμενα μου χειλη στον μολυσμενο αερα της σαντορινης (ωχ! προδωσα το νησι γμτ!)
Εξκιουζ μι μάιτ της ξαναλεω πιο εντονα αυτη τη φορα, αναγκάζοντάς την να γυρισει προς το μερος μου το κα.. εεε κορμι της.
Θελετε κααατιιιιιι? μου λεει σπαταλωντας περισσοτερα 'α' και 'ι' απ οσα μου αξιζαν.
Εχεις ωρα? της λεω
9 και δεεεεκα μου λεει.
Εχεις μερα? της λεω
Σαββατοοο μου λεει.
Εχεις χρονιάααααααα? της λεω (πολυ θελει?)
τρεις χιλιαααααδες μου λεει
ακριβωωωωως? της λεω
οχι. στο περιπου, μου λεει, α να χαθεις βλακα.

τι μαλακας που ειμαι, σκεφτηκα.
μια φορα ειχα ενα σημαντικο ραντεβου στη ζωη μου και με πηρε ο υπνος..
μηπως ομως προλαβαινω ακομα?

(Αμαν πια μ' αυτο το κολπο που πρεπει να βαζεις υστερογραφο για να δικαιολογεις τον τιτλο του ποστ):

Τα εφημερόπτερα ειναι εντομα που ζουν μόνο μια μέρα
Τα αρσενικά Εφημερόπτερα μετά το ηλιοβασίλεμα σχηματίζουν μεγάλα σμήνη.
Αυτο έχει ως σκοπό την έλξη των θηλυκών. Γι'αυτό ο τρόπος της πτήσεως διαφέρει σε κάθε είδος.
Τα θηλυκά πετούν κατευθείαν μέσα στα σμήνη, που ανεβοκατεβαίνουν.
Τα αρσενικά πεθαίνουν λίγο μετά τη σύζευξη.
Τα θηλυκά πεθαίνουν μετά την ωοτοκία.

Ω! τι ομορφη θα ητο η ζωη αν ημασταν εφημεροπτερα!